THE REVENANT (2015) ANMELDELSE

The Revenant er først og fremst ei visuell og fysisk oppleving. Med majestetisk natur fanga gjennom kameraet og Ryuichi Sakamotos stemningsfulle musikk, blir ein dregen rett inn i villmarka. Leonardo DiCaprio leverer eit heilt framifrå fysisk skodespel som endeleg sikra han ein Oscar, godt støtta av ein intens Tom Hardy og eit lyddesign i verdsklasse. Opningsscena med kampen mellom pelsjegarane og urinnbyggjarane er episk koreografert med lange takningar og vidvinkel som set standarden for resten av filmen.

Etter det utrulege bjørneangrepet – eit av dei beste VFX-arbeida eg har sett – blir DiCaprio sviken og overlaten til å døy. Men han nektar å gi tapt. Han reiser seg gong på gong etter skadar som ville drepe kven som helst, nesten som ein Terminator eller ein av Clint Eastwoods hemngjerrige spøkelse i High Plains Drifter. Filmen lever verkeleg opp til tittelen sin; han er ein gjengangar som står opp frå dei døde for å få sin poetiske hemn.

Dette er «Herzog-type» filmlaging som eg respekterer høgt; du kan sjå at skodespelarane frys, og kulda stråler nesten ut av TV-en kvar gong dei ikkje sit ved eit bål. The Revenant er ein film ein opplever meir enn ein ser, der handlinga er driven av rein vilje og overleving. For meg er dette ein djupt personleg favoritt som høyrer heime på hylla ved sidan av Ad Astra og The Lost City of Z – eit meisterverk som fascinerer og blir verande i kroppen lenge etter at rulleteksten er ferdig.

TERNINGKAST 6